Sytuacja osób niewidomych i słabowidzących w opolskim

Jak dziś przedstawia się sytuacja niepełnosprawnych, szczególnie niewidomych i słabowidzących? Na pomoc kogo, mogą liczyć? Gdzie mogą szukać wsparcia, motywacji, zwykłej lecz niezbędnej ludzkiej pomocy?

Gdy osoby niepełnosprawne bądź ich rodziny, stają przed odpowiedzią na powyższe pytania, w pierwszej kolejności przychodzi im na myśl Polski Związek Niewidomych, który obecnie realizuje, na terenie województwa, projekty „Krok do przodu”, „Z ciemności w stronę światła” oraz „Wsparcie osób niewidomych i słabowidzących na rynku pracy”. W ramach powyższych działań osoby z dysfunkcją narządu wzroku korzystają z konsultacji psychologa, rehabilitanta, prawnika oraz doradcy zawodowego. Profesjonalną opieką objęte są zarówno osoby dorosłe jak i dzieci. Już od 8 lat, doceniając wysiłki tutejszego PZN, lokalne środowisko wspiera Fundacja Szansa dla Niewidomych i działający tutaj Tyflopunkt. Wspólne działania, wzajemnie się uzupełniają i wzbogacają oferowaną pomoc. Pomagać ciągle jest komu. Ostatnio Fundacja zaangażowała do współpracy m. in. Muzeum Śląska Opolskiego (warsztaty lepienia z gliny dla niewidomych dzieci) czy Teatr Lalki i Aktora w Opolu (niebywała lekcja teatralna dla słabowidzących i niewidomych dzieci). W planach są kolejne, interesujące przedsięwzięcia. W bieżącym roku rusza kolejna edycja innowacyjnego projektu ”Niewidomi Biznesmeni – czas na własną firmę”. Działania kierowane do niepełnosprawnych są wspierane przez Urząd Marszałkowski, władze miasta Opola oraz opolski oddział PFRON. Po raz trzeci zorganizowane zostaną Opolskie Targi Organizacji Pozarządowych- świetna okazja do wzajemnego poznania oraz wymiany doświadczeń. Kolejna edycja konkursu „Opolska Niezapominajka” dla najlepszej organizacji pozarządowej województwa opolskiego, maksymalnie motywuje do wytężonej pracy. Życie niepełnosprawnych nigdy nie będzie łatwe, ale dzięki powyżej ukazanym staraniom może być prostsze i przyjemniejsze. A to już bardzo dużo!

Pomorskie „Światełko w tunelu”

Wydaje się, że sytuacja osób niepełnosprawnych w województwie pomorskim wygląda podobnie jak w całym kraju. Okrojone środki, przeciągające się sprawy dofinansowań ze środków PFRON oraz trudna sytuacja finansowa środowiska powodują ogólny marazm i stagnację. Za sprawą mody na dostosowanie miejsc publicznych do ich potrzeb zauważa się jednak, przysłowiowe „światełko w tunelu”. W końcu, po kilku latach przerwy do gdańskich autobusów i tramwajów powrócił lektor, informujący nas o przebiegu trasy. Przystanki tramwajowe są wykładane płytami o różnych fakturach, pozwalających na ich wyczucie, białą laską. Niektóre zabytki doczekały się swoich miniatur z brązu,

które pozwalają osobom z dysfunkcją wzroku, zobaczyć przez dotyk np. kształt Bazyliki Mariackiej. Na szczęście nie musimy pomijać sfery naukowej. Uniwersytet Gdański wyposażony jest w urządzenia, ułatwiające poruszanie się po kampusie. Niewidomi studenci są za darmo wyposażani w piloty obsługujące bazy „Step-Hear”, które po naciśnięciu odpowiedniego przycisku na pilocie, odtwarzają nagranie informujące np. przy jakim wydziale się znajdujemy. Mogą oni również wykorzystać Nawigatory GPS (NaviEye), które zaprowadzą ich po zapisanych ścieżkach do celu. Daleko na końcu stawki biegu, do bycia przyjaznym osobom Niewidomych, które na tą chwilę często nie przewidują chęci pomocy, są pomorskie urzędy miast i powiatów. Mamy tylko nadzieję, że ta sytuacja ulegnie szybkiej poprawie.

Niepełnosprawni – czy koniecznie „niepełnorobotni”

Według Narodowego Spisu Powszechnego z 2002 r. liczba osób niepełnosprawnych w województwie podkarpackim wynosiła ok. 316 tysięcy. Stanowiło to 15% mieszkańców Podkarpacia i około 6% wszystkich niepełnosprawnych na terenie kraju. Oznacza to, że osobą niepełnosprawną, była co siódma osoba z województwa. Z danych przekazanych przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w 2007 r. liczba osób tych spadła do 253 tys. Niestety, ciesząca wszystkich zmiana liczby niepełnosprawnych, nie poprawia ich sytuacji. Największy problem, tej grupy społecznej, to znalezienie pracy. Tylko w 2011 roku firmy z Podkarpacia zapłaciły prawie 115 milionów złotych wynikających z faktu, że nie zatrudniały odpowiedniej ilości niepełnosprawnych. Fundusze te trafiły do PFRON. Zgodnie z prawem, indeks zatrudnienia niepełnosprawnych powinien wynosić 6 %. Jeżeli takich pracowników jest mniej, firma musi dokonać odpowiedniej opłaty. W zeszłym roku Urząd Miasta Rzeszowa zapłacił 240 tys. zł., Starostwo Rzeszowskie 63 tys. zł. Dobrze wypadły jedynie, Podkarpacki Urząd Wojewódzki, który zatrudnia ponad 6% niepełnosprawnych oraz starostwo sanockie, z ich ilością na poziomie 8%. Jeżeli chodzi o główne uczelnie wyższe w województwie – Uniwersytet Rzeszowski, Politechnika Rzeszowska i Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania, stanowiły, pod tym kątem, wzór do naśladowania.

Sytuacja osób niepełnosprawnych w województwie podlaskim

Ponad 500 milionów ludzi na świecie cierpi z powodu rożnego rodzaju niepełnosprawności. Sytuacja osób niepełnosprawnych w województwie podlaskim jest bardzo złożona i trudna. Przede wszystkim brakuje miejsc pracy, które byłyby dostosowane do ich potrzeb i możliwości. Zmiany jakie zaszły w przepisach związanych z otrzymywaniem przez pracodawców dofinansowania PFRON jeszcze bardziej utrudniły tę sytuację. Województwo podlaskie jest regionem słabo zurbanizowanym, o najniższej gęstości zaludnienia w kraju. Brak surowców naturalnych, słabo rozwinięty przemysł oraz mała konkurencyjność lokalizacyjna nie zachęca do napływu inwestycji. Te i inne uwarunkowania powodują ograniczenia podaży miejsc pracy i trudności aktywizacji osób bezrobotnych, w tym osób niepełnosprawnych. Czy władze podejmują działania zmierzające do szerokiego udostępnienia osobom niepełnosprawnym dostępu do usług rehabilitacyjnych? Okazuje się, że tak. Prezydent Miasta Białegostoku powołał Komisję ds. Przystosowania Przestrzeni Miejskiej, która to właśnie czuwa nad tym, by wspomniana przestrzeń była przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych. Miasto Białystok chcąc pomoc osobom niepełnosprawnym, włączyć się w życie społeczne, prowadzi Program „Asystent Osoby Niepełnosprawnej”. Usługa świadczona przez wykwalifikowanych specjalistów pełni funkcję kompensacyjną w zależności od stopnia i rodzaju niepełnosprawności. Działania asystenta obejmują czynności umożliwiające osobie niepełnosprawnej dostęp do rehabilitacji, świadczeń, pracy, wypoczynku, życia osobistego i rodzinnego. Niepokojącym zjawiskiem jest jednak niewielkie zainteresowanie osób niepełnosprawnych dokształcaniem się. Na brak aktywności w omawianym obszarze wpływa niewątpliwie brak środków finansowych, problemem okazują się też bariery architektoniczne, bariery w komunikowaniu się oraz psychospołeczne. Ważne jest więc promowanie wśród osób niepełnosprawnych idei kształcenia ustawicznego oraz zachęcanie do podnoszenia wykształcenia i kompetencji zawodowych poprzez właściwie przystosowane miejsca do nauki oraz system stypendiów. Aby sprostać zadaniu pełnej integracji społeczeństwa tworzone są oddziały integracyjne w ogólnodostępnych żłobkach i przedszkolach lub szkołach publicznych, a nawet integracyjne przedszkola, żłobki i szkoły podstawowe. Te ostatnie spełniają najpełniej postulat rehabilitacji społecznej niepełnosprawnych dzieci i młodzieży. Problem polega jednak na niedostosowaniu placówek edukacyjnych do potrzeb osób niepełnosprawnych. Jeśli weźmiemy pod uwagę szkolnictwo wyższe dostrzeżemy łatwo, że niewiele uczelni jest dostosowanych architektonicznie, sprzętowo i metodologicznie w stopniu wystarczającym do przyjęcia niepełnosprawnych studentów. Jednym z priorytetów polskiej polityki wobec osób niepełnosprawnych jest ich rehabilitacja zawodowa i społeczna. Na mocy ustawy o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych powołany został Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Celem Funduszu jest realizacja zasady równości szans osób niepełnosprawnych i tworzenie polityki ich zatrudniania. W ramach działań PFRON realizowane są również programy celowe: „Student”, „Komputer dla Homera”, „Pegaz” ale jak na razie informacji na temat funduszy przeznaczonych na te cele brak. Nie można też nie wspomnieć o firmie Altix, która na gruncie społecznym porusza problematykę osób niepełnosprawnych. Tworzy takie rozwiązania, by Klienci byli w pełni niezależni i osiągali sukcesy. W jej ofercie znajduje się szeroka gama produktów dostosowanych do różnych grup odbiorców. Zmieniająca się rzeczywistość i realia życia codziennego osób z niepełnosprawnością wymuszają konieczność poszukiwania wciąż nowych rozwiązań dotyczących zarówno funkcjonowania w życiu społecznym, jak i aktywności zawodowej.

Województwo śląskie, otwarte na osoby niepełnosprawne

Województwo śląskie otwiera się na osoby z dysfunkcją wzroku. Znoszenie wszelkich barier i równy dostęp do kształcenia, rozwoju, kultury, pracy jest szczególnie istotny w codziennym życiu tych osób. Pierwszym przykładem na to może być przygotowana przez Muzeum Śląskie w Katowicach ścieżka zwiedzania Galerii Malarstwa Polskiego dla osób z dysfunkcją wzroku. Ponadto Muzeum prowadzi zajęcia warsztatowe przybliżające świat sztuk plastycznych dzieciom niewidomym i niedowidzącym. Przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Młodzieży Niewidomej i Słabowidzącej w Chorzowie działa Ośrodek Wsparcia Edukacji dla Osób z Dysfunkcją Wzroku. Celem działania Ośrodka jest wsparcie edukacji dzieci i młodzieży słabowidzącej i niewidomej z terenu woj. śląskiego, a także udzielenie rodzicom, opiekunom i nauczycielom merytorycznego i metodycznego wsparcia oraz doradztwa. Instytucje włączają się aktywnie w pomoc niepełnosprawnym. Wojewódzki Urząd Pracy w Katowicach realizuje projekt „W poszukiwaniu pracy – alternatywne formy zatrudnienia osób niepełnosprawnych”. Ma on na celu wzrost świadomości i wiedzy u śląskich pracodawców na temat korzyści z zatrudniania osób niepełnosprawnych, zwiększenie dostępu z zakresu aktywacji zawodowej osób niepełnosprawnych oraz integrację tych dwóch środowisk i ułatwienie przepływu informacji między nimi. Z inicjatywy Okręgu Śląskiego, Polskiego Związku Niewidomych realizowany jest projekt „Zielone szkiełko – widzieć lepiej”. Głównym celem projektu jest ułatwienie dostępu do rynku pracy kobietom zagrożonym wykluczeniem społecznym ze względu na niepełnosprawność związaną z dysfunkcją wzroku, poprzez eliminowanie barier psychologicznych i społecznych oraz aktywną integrację społeczną. Katowicki Oddział Altix przygotowuje w maju b.r. wystawę rozwiązań dla osób niewidomych i niedowidzących. Na spotkanie pod nazwą „Świat otwarty dla niewidomych” zostaną zaproszone wszystkie osoby z dysfunkcją wzroku, Koła PZN oraz przedstawiciele instytucji województwa śląskiego. Będzie możliwość zapoznania się ze wszystkimi rozwiązaniami, które stwarzają szansę na aktywne życie dla osób z dysfunkcją wzroku oraz nieograniczony dostęp do edukacji, indywidualnego rozwoju, życia w społeczeństwie, udziale w kulturze i sztuce.

Starachowice i Ostrowiec Świętokrzyski dla niepełnosprawnych

W województwie świętokrzyskim wiele się dzieje dobrego i ciekawego. Chciałbym skupić się na dwóch wydarzeniach, jakie miały miejsce w Ostrowcu Świętokrzyskim oraz Starachowicach w marcu.

Dziesiątego marca o godzinie 13:00 w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, w Ostrowcu Świętokrzyskim odbyła się uroczysta msza św. w intencji osób niewidomych i niedowidzących. W mszy św. Wzięli udział Poseł RP Jarosław Gorczyński, Dyrektor CKU Krystyna Jurys, przedstawiciele i liczni członkowie Polskiego Związku Niewidomych, m.in. Dyrektor Okręgu Świętokrzyskiego Krystyna Malarecka oraz prezes PZN w Ostrowcu Dorota Wójcik. Wszyscy zgromadzeni udali się po mszy na poczęstunek, gdzie spotkanie, kontynuowane było przy filiżance kawy i herbaty oraz pysznych słodkościach. Na uwagę zasługuje cytat jednego z uczestników: „Mieć wyobraźnię miłosierdzia Bożego to byłoby coś – w dzisiejszym świecie, gdzie wielka chęć posiadania, czyni ludzi niewidomymi i głuchymi na potrzeby innych”. Kolejne ważne i podniosłe wydarzenie miało miejsce w Starachowicach. Tamtejsze koło Polskiego Związku Niewidomych zorganizowało z okazji Dnia Kobiet „Forum Kobiet Sukcesu”. Spotkanie odbyło się 6 marca br. w stołówce Internatu CKP. Wszystkich licznie przybyłych gości powitała prezes koła, Izabela Wałęsa. Wiceprezydent miasta Małgorzata Szlęzak i naczelnik Wydziału Edukacji i Spraw Społecznych UM, Włodzimierz Jedynak wraz z Andrzejem Kłaczkowskim, dyrektorem Centrum Kształcenia Praktycznego w Starachowicach wręczyli dyplomy i odznaki przybyłym na spotkanie kobietom sukcesu. Na liście wyróżnionych znalazły się między innymi:

  • Izabela Wałęga, prezes PZN w Starachowicach i wiceprezes okręgu Świętokrzyskiego,
  • Małgorzata Ślaska-Myszka, kierownik Internatu CKP,
  • Maria Adamczyk, prezes Świętokrzyskiego Banku Żywności w Ostrowcu Świętokrzyskim,
  • Ewa Bzinkowska, skarbnik powiatu,
  • Monika Ciosek, pracownik Wydziału Promocji w Starostwie Powiatowym,
  • Wiesława Żyła, redaktor naczelna „Gazety Starachowickiej”,
  • Grażyna Jabłońska, dyrektor Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej,
  • Jadwiga Dróżdż, przewodnicząca Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności.

Licznie przybyłe i odznaczone Panie opowiadały o swojej, czasem niełatwej drodze do sukcesu. Jedna z odznaczonych Pań powiedziała „Osiągnięcie sukcesu to niełatwa droga, sukces, bowiem nie wyklucza porażek i przeciwności, ale należy pamiętać, że są one po to, by ciągle się doskonalić.”. Rozmowy i pełna integracja wszystkich uczestników spotkania pokazała, jak ważne i istotne jest organizowanie tego typu imprez. Te wydarzenia już się odbyły. Przed nami wciąż targi dla niepełnosprawnych, które będą miały miejsce w Kielcach w dniach 12-14 kwietnia. Targi REHMED-PLUS to kontynuacja kilkunastoletniej tradycji Targów REHMED-EXPO. W tym roku został rozszerzony zakres branżowy tego przedsięwzięcia. Nowa oferta skierowana jest do producentów, dystrybutorów i odbiorców sprzętu rehabilitacyjnego, jak i przedstawicieli branży wyposażenia i sprzętu do opieki nad osobami starszymi i chorymi, w tym do opieki paliatywnej. Więcej informacji na temat programu i atrakcji podczas targów można znaleźć na stronie www.targikielce.pl.

Ograniczona inicjatywa urzędów

Skuteczna walka ze stereotypami nie jest łatwa. To głownie dzięki projektom realizowanym przez Fundację Szansa dla Niewidomych osoby z dysfunkcją wzroku mogą podejmować bardzo ciekawe przedsięwzięcia. Dzięki prezentacjom sprzętu w olsztyńskim Tyflopunkcie, beneficjenci mogą poznać rozmaite rozwiązania i niwelować skutki swojej niepełnosprawności. Olsztyn, jako miasto wojewódzkie, powinno zwrócić uwagę, że są wśród nas osoby słabowidzące i niewidome. One tak samo mają potrzebę pójścia na basen, do teatru, muzeum i tego wszystkiego co oferuje współczesny świat. Nieuzasadnione wydaje mi się podejście wielu urzędników. Gdy otwierano nie tak dawno basen olimpijski, w Olsztynie, nikt nie brał pod uwagę osób z dysfunkcją wzroku. Pomyślano (zgodnie z wymogami unijnymi) o windzie ale na tym skończyła się inicjatywa urzędników. Myślę, że taki wspaniały obiekt powinien posiadać udogodnienia w postaci udźwiękowienia otoczenia lub chociaż, rozpoznawalną przez osoby niewidome oraz słabowidzące, mapę obiektu. Rozmawiając z olsztyńskim urzędnikiem o uczestniczeniu osób niewidomych w zajęciach na basenie usłyszałam zdziwienie. Czas na łamanie stereotypów w naszym województwie. Mamy piękny kampus a nasze miasto w okresie wakacyjnym gości wielu turystów. Jeżeli jednak nie zmienimy naszego podejścia do pewnych bardzo istotnych spraw, staniemy się zaściankiem. Zaściankiem, który dyskryminuje. Namawiam, aby przez chwilę zastanowić się nad tym problemem i nie generalizować. Oprócz opornych urzędników tłumaczących się brakiem funduszy na powyższe cele są też w Warmińsko-mazurskim Koła PZN, które usiłują walczyć o swoje Skuteczna walka ze stereotypami nie jest łatwa. To głownie dzięki projektom realizowanym przez Fundację Szansa dla Niewidomych osoby z dysfunkcją wzroku mogą podejmować bardzo ciekawe przedsięwzięcia. Dzięki prezentacjom sprzętu w olsztyńskim Tyflopunkcie, beneficjenci mogą poznać rozmaite rozwiązania i niwelować skutki swojej niepełnosprawności. Olsztyn, jako miasto wojewódzkie, powinno zwrócić uwagę, że są wśród nas osoby słabowidzące i niewidome. One tak samo mają potrzebę pójścia na basen, do teatru, muzeum i tego wszystkiego co oferuje współczesny świat. Nieuzasadnione wydaje mi się podejście wielu urzędników. Gdy otwierano nie tak dawno basen olimpijski, w Olsztynie, nikt nie brał pod uwagę osób z dysfunkcją wzroku. Pomyślano (zgodnie z wymogami unijnymi) o windzie ale na tym skończyła się inicjatywa urzędników. Myślę, że taki wspaniały obiekt powinien posiadać udogodnienia w postaci udźwiękowienia otoczenia lub chociaż, rozpoznawalną przez osoby niewidome oraz słabowidzące, mapę obiektu. Rozmawiając z olsztyńskim urzędnikiem o uczestniczeniu osób niewidomych w zajęciach na basenie usłyszałam zdziwienie. Czas na łamanie stereotypów w naszym województwie. Mamy piękny kampus a nasze miasto w okresie wakacyjnym gości wielu turystów. Jeżeli jednak nie zmienimy naszego podejścia do pewnych bardzo istotnych spraw, staniemy się zaściankiem. Zaściankiem, który dyskryminuje. Namawiam, aby przez chwilę zastanowić się nad tym problemem i nie generalizować. Oprócz opornych urzędników tłumaczących się brakiem funduszy na powyższe cele są też w Warmińsko-mazurskim Koła PZN, które usiłują walczyć o swoje prawa. W ostatnim czasie w Kole elbląskim, którego Prezesem jest Pani Janina Maksymowicz, organizowany był Dzień Kobiet dla 130 Pań. W kawiarni u Aktorów, przy występach artystycznych, Panie rozmawiały o codzienności i swoich marzeniach. Na koniec, dzięki głównemu sponsorowi otrzymały upominki w postaci kosmetyków dr Ireny Eris. Obecnie w kole odbywa się turniej szachowy, warcabowy i bowlingowy. 31 marca członkowie Koła wyjeżdżają na półfinał Mistrzostw Polski w strzelaniu z broni laserowej. Podczas Tygodnia Niepełnosprawnych (16-21 maja) odbędą się dni otwarte, połączone z prezentacjami sprzętu optycznego i komputerowego dla niedowidzących i niewidomych. Na prezentację został zaproszony olsztyński oddział firmy Altix. W terminie 15-29 maja organizowany jest turnus rehabilitacyjny, dla 50 osób we Władysławowie. W lipcu po powrocie dzieci ze szkoły w Laskach zorganizowany zostanie VI Piknik pod Żaglami z okazji Dnia Dziecka. Głównym sponsorem będzie elbląski Yacht Club. Tę inicjatywę wspiera również Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego przekazując uczestnikom należytą wiedzę z zakresu bezpieczeństwa W województwie warmińsko-mazurskim rok 2011 był dla beneficjentów projektu ,,Dotrzeć do celu – nowocześnie rozumiana samodzielność niewidomych i słabowidzących gwarancją zatrudnienia na rynku pracy w społeczeństwie informacyjnym” rokiem udanym. W ramach projektu grupa wyjechała do Międzybrodzia Żywieckiego, aby tam – pod okiem wykwalifikowanej kadry – zdobywać nowe umiejętności. Miejsce sprzyjało nie tylko nauce, ale również wypoczynkowi. Prowadzone były warsztaty z psychologiem, doradcą zawodowym, informatykiem. Na zajęciach z wizerunku, Panie mogły zasięgnąć porad dotyczących sztuki makijażu, a panowie dowiadywali się jakich błędów nie popełniać w doborze garderoby. Jednym z tematów były sposoby pozyskania środków na rozpoczęcie działalności gospodarczej: fundusze UE, dotacje dla niepełnosprawnych, kredyty i pożyczki oraz aspekty prawne prowadzenia przez osoby niewidome i słabowidzące działalności gospodarczej w Polsce: kwestie składania podpisów, czytania dokumentów, przepisów dotyczących wysokości podatków i składek ZUS-owskich.

Atrakcje dostępne dla wszystkich

Liczba, dotkniętych dysfunkcją wzroku, mieszkańców Wrocławia nie jest tajemnicą i sięga kilkunastu tysięcy. Mieszkanie, w tak pięknym mieście, bez możliwości podziwiania tego piękna, musi być naprawdę trudne. Ta właśnie myśl przyświecała Fundacji Szansa dla Niewidomych, podczas wydawania przewodnika „Dotknij Wrocławia”. Zawarte w nim informacje pozwalają na poznanie najpiękniejszych zabytków tego miasta osobom, które tej możliwości do tej pory nie miały. Fundacja zadbała o to by przewodnik mógł trafić do osób o bardzo zróżnicowanym stopniu niepełnosprawności. Uwzględniono druk powiększony, pismo brajla, tyflografikę a nawet płytę audio, dla osób ceniących tę właśnie formę przekazu. Członków dolnośląskiego okręgu PZN, na pewno zainteresuje, wyposażone w specjalistyczny sprzęt Liczba, dotkniętych dysfunkcją wzroku, mieszkańców Wrocławia nie jest tajemnicą i sięga kilkunastu tysięcy. Mieszkanie, w tak pięknym mieście, bez możliwości podziwiania tego piękna, musi być naprawdę trudne. Ta właśnie myśl przyświecała Fundacji Szansa dla Niewidomych, podczas wydawania przewodnika „Dotknij Wrocławia”. Zawarte w nim informacje pozwalają na poznanie najpiękniejszych zabytków tego miasta osobom, które tej możliwości do tej pory nie miały. Fundacja zadbała o to by przewodnik mógł trafić do osób o bardzo zróżnicowanym stopniu niepełnosprawności. Uwzględniono druk powiększony, pismo brajla, tyflografikę a nawet płytę audio, dla osób ceniących tę właśnie formę przekazu. Członków dolnośląskiego okręgu PZN, na pewno zainteresuje, wyposażone w specjalistyczny sprzęt i oprogramowanie, tyflostudio. Z obiektu mogą korzystać wszyscy członkowie związku. W planach okręgu znajduje się również przegląd twórczości artystycznej niepełnosprawnych wzrokowo, zwany Jarmarkiem Kulturalnym oraz spotkanie promujące aktywność fizyczną, zwane Spartakiadą. Są to projekty o tyle ważne i ciekawe, iż poprzez dobrą zabawę, pozwalają uczestnikom zapomnieć o tym z jakimi barierami i trudnościami życia codziennego, się spotykają. Planowane są również szkolenia, dotyczące pozyskiwania środków finansowych przez władze poszczególnych kół. Firma Altix od wielu lat dostarcza na rynek, najnowsze i najskuteczniejsze rozwiązania dla osób z dysfunkcją wzroku. Często napotyka jednak barierę niedostatecznej wiedzy społeczeństwa, na temat rozwiązań, które pragnie wprowadzać. Z problemem tym stara się jak najskuteczniej walczyć. Z inicjatywy firmy Altix oraz Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we Wrocławiu, przeprowadzony zostanie specjalistyczny pokaz sprzętu dla pracowników ośrodka. Pokaz ma na celu ukazanie urzędnikom, jak dużą pomoc stanowi dla osób niewidomych i słabowidzących, odpowiednio dobrane urządzenie. Zarówno firmie Altix jak i wrocławskiemu ośrodkowi, zależy na tym by w przyszłości jak najskuteczniej dysponować środkami programu celowego „Likwidacja barier w komunikowaniu”. Osoby zainteresowane zwiedzaniem Wrocławia (jak również innych pięknych miejsc) zachęcamy do zajrzenia na stronę niepelnosprawnik.eu. Można tam odnaleźć szczegółowe informacje dotyczące najfajniejszych miejsc, przystosowanych dla osób niepełnosprawnych.

Wielkopolska otwarta dla niepełnosprawnych

Samorząd Województwa Wielkopolskiego stara się, aby mieszkańcy postrzegali swój region jako pełen równych szans i możliwości. Jesteśmy już, dzięki temu, między innymi po dwóch edycjach konkursu „WIELKOPOLSKA OTWARTA DLA NIEPEŁNOSPRAWNYCH”, którego celem było przede wszystkim promowanie (przy współpracy z organizacjami pozarządowymi) pełnego uczestnictwa osób niepełnosprawnych, w życiu społecznym. Z tego właśnie powodu od dłuższego czasu podejmowanych jest też wiele innych działań. Dzięki projektom osoby z rożnego rodzaju niepełnosprawnościami mają ułatwione korzystanie z przestrzeni publicznej, dostęp do dóbr kultury oraz nauki. Borykający się z poważną dysfunkcją wzroku mogą liczyć na naprawdę pokaźną pomoc. Dla dzieci i młodzieży dostępna jest w pobliżu Poznania, funkcjonująca w szkole (Specjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych w Owińskach), Sala Tyfloakustyczna. Projekt, powstał przy współpracy z naukowcami z Instytutu Akustyki Uniwersytetu Adama Mickiewicza oraz Politechniki Poznańskiej i w konsultacji z osobami niewidomymi. Jest to specjalnie wygłuszone pomieszczenie z zainstalowanym systemem nagłośnieniowym i komputerowym do stworzenia wirtualnej rzeczywistości postrzeganej słuchem. Ogromne zasługi na polu łamania barier w kształceniu niepełnosprawnych studentów ma z pewnością Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, gdzie w ramach projektu „Uniwersytet Otwarty” przystąpiono do realizacji zadania polegającego na zastosowaniu nowoczesnej, specjalistycznej techniki komputerowej. W pełni wyposażone stanowiska komputerowe dla niewidomych i słabo widzących studentów znajdują się już, w kilku miejscach: dwuwydziałowa Biblioteka Wydziału Nauk Społecznych i Wydziału Studiów Edukacyjnych, Biblioteka Wydziału Filologicznego, Wydziału Fizyki, Nauk Politycznych i Dziennikarstwa oraz Biblioteka Uniwersytecka przy ul. Ratajczaka. Drugą przygotowaną na przyjęcie studentów z niepełnosprawnością wzrokową jest Politechnika Poznańska – tu również jest do dyspozycji w pełni przystosowane stanowisko czytelnicze. Jeśli chodzi o dostosowanie przestrzeni miejskiej, to niewidomi w Poznaniu mają do dyspozycji dwie wyrzeźbione w brązie makiety z podpisami w brajlu. Istniejący od 7 lat na rynku poznańskim oddział firmy Altix czyni nieustanne działania prowadzące do rozpowszechnienia idei przystosowania przestrzeni miejskiej dla niewidomych. Ostatnio dwie duże placówki kulturalne dostrzegły problem i współpracują z firmą celem wypracowania najbardziej optymalnych rozwiązań. Na przeszkodzie stoją, jak to zwykle bywa, niewystarczające fundusze, ale miejmy nadzieję, iż władze Poznania przychylą się do starań poczynionych przez obie placówki i wspomogą je w nich.

Problemom nie było końca. Daliśmy radę!

Nie wszyscy potrafią dobrze pracować! Pliki służące do produkcji brajlowskich podręczników, które otrzymał Altix, nie były przygotowane właściwie!

Październik 2011 – pierwsze szkoły skontaktowały się z nami w sprawie wydruku brajlowskich podręczników. Zadanie wydawało się proste… Otrzymaliśmy pliki z zaadaptowanymi, do potrzeb niewidomych uczniów, książkami i przystąpiliśmy do wyceny. Wyglądało na to, że publikacje zostały przygotowane w odpowiedni sposób. Można było znaleźć przygotowane okładki do każdego tomu oraz zdjęcia zaadaptowanych podręczników. Na tym etapie sprawa wyglądała na prostą, więc po przeanalizowaniu plików mogliśmy dokonać wyceny, a następnie wydruku. Ministerstwo Edukacji Narodowej przekazało środki na sfinansowanie druku brajlowskich podręczników, placówkom edukacyjnym, określając bardzo krotki termin realizacji zamówień! Najwyraźniej urzędnicy nie mieli pojęcia na czym polega druk brajlowski. Być może, sugerowali się zwykłym drukiem offsetowym, który w porównaniu z brajlowskim odbywa się w trybie ekspresowym. Nie bylibyśmy sobą, gdybyśmy nie podjęli się tego wyzwania! Zdecydowaliśmy o błyskawicznej rozbudowie naszego parku maszyn, który pozwoliłby nam zrealizować zamówienia. Ustaliliśmy nowy harmonogram prac w trybie dwuzmianowym i przystąpiliśmy do działania. Wielu zleceniodawców było zdziwionych, gdy po upływie zaledwie kilku dni od zamówienia, otrzymywali wydrukowane podręczniki. Dysponując takim parkiem maszyn oraz kompetentnym zespołem, stać nas było na wiele. Podczas produkcji podręczników okazało się jednak, że podręcznik podręcznikowi nierówny oraz adaptator adaptatorowi nierówny. O ile pierwsze podręczniki, z którymi mieliśmy do czynienia, były dobrze przygotowane, mam tu na myśli zarówno pliki brajlowskie jak i graficzne, o tyle pozostałe wykazywały wiele niedociągnięć. W wielu zamówieniach przyjęto format druku na papierze A4 lub A4+. Proszę sobie wyobrazić, że grafiki do niektórych podręczników były przygotowane na większym formacie i tak zadrukowana kartka wystawałaby poza obrys tomu. Nietrudno sobie wyobrazić, co po niedługim czasie używania takiej książki stałoby się z kartą zawierającą grafikę. Poza tym, wystąpiło kilka grafik przygotowanych kompletnie bezmyślnie. Otóż po wydrukowaniu kartki z grafiką okazało się, że adaptator nie przewidział marginesu na wykonanie dziurek pod bindowanie, a jak inaczej zszyć tom? Kolejnym wyzwaniem było przygotowanie, wydruk i oprawa introligatorska, czyli twarda. Niestety Jak już pisałem, pliki nie były przygotowane w sposób, umożliwiający zautomatyzowanie procesów, na późniejszym etapie produkcji. Czy zdają sobie Państwo sprawę, że proces przygotowania jednego tomu, to była niemalże praca rzemieślnicza? Dysponując sprawnym, lubiącym wyzwania zespołem, sprostaliśmy, również temu zadaniu i prace szły do przodu. Jak to wyglądało? Dysponując dwiema drukarkami (tekstową i graficzną) otrzymaliśmy kartki z tekstem oraz grafika-mi. Owe grafiki musiały być włożone w odpowiednie miejsce książki, zatem do pracy przystępowała osoba odpowiedzialna za złożenie tomu. Dopiero po tym procesie można było dokonać oprawy. Do tej pory mieliśmy do czynienia z grafikami wypukłymi w postaci plików .prn (do drukarek Viewplusa) oraz .pdf (do druku na puchnącym papierze), przygotowane procesy pozwalały na optymalne wykorzystanie zarówno ludzi jak i sprzętu. Jednakże w pewnym momencie otrzymałem komunikat o trzecim formacie plików graficznych .sig! Pomyślałem: po co ktoś umieścił pliki, które zawierają podpis elektroniczny? Spróbowałem otworzyć ten plik w programie Duxbury i okazało się, że był to wykres. Przeanalizowałem plik i okazało się, że w jednym znajduje się kilka rysunków. Niestety, Duxbury niedobrze zinterpretował plik i dziwnie poprzecinał grafiki względem zdefiniowanych kartek. Skontaktowałem się z pracownikiem odpowiedzialnym za adaptację tegoż podręcznika i zostałem poinformowany, że pliki .sig, którymi dysponuję, mogą być wydrukowane na drukarkach Indexa, przy użyciu programu Ibprint. Gdy skończyłem rozmowę, wykonałem wydruk na jednej z drukarek i… niestety, tego, co uzyskałem, nie można było nazwać grafiką. Był to zbiór przypadkowych punktów brajlowskich, które przypominały szaloną twórczość abstrakcyjnego artysty. Zadzwoniłem po raz kolejny do rozmówcy, z którym przed chwilą rozmawiałem i ponownie zapytałem jak mogę rozwiązać ten problem. Okazało się, że on bez problemu drukuje na drukarkach Indexa w wersji 3, a ja próbowałem na nowszej. Zamieniłem drukarki i otrzymałem poprawny wydruk. Do tej pory wydrukowaliśmy dziesiątki tysięcy brajlowskich tomów, naszymi klientami są instytucje i urzędy państwowe, ministerstwa, placówki edukacyjne i wielu innych. Wszystkie zostały zrealizowane w należytej staranności i terminie. Ubiegłoroczne zamówienia, choć dla niektórych wydawały się zbyt trudne, dla nas skończyły się sukcesem, co świadczy, że jesteśmy solidnym partnerem! Pozostało zakreślić kolejny punkt na liście zrealizowanych zamówień.