Sytuacja osób niepełnosprawnych w województwie podlaskim

Ponad 500 milionów ludzi na świecie cierpi z powodu rożnego rodzaju niepełnosprawności. Sytuacja osób niepełnosprawnych w województwie podlaskim jest bardzo złożona i trudna. Przede wszystkim brakuje miejsc pracy, które byłyby dostosowane do ich potrzeb i możliwości. Zmiany jakie zaszły w przepisach związanych z otrzymywaniem przez pracodawców dofinansowania PFRON jeszcze bardziej utrudniły tę sytuację. Województwo podlaskie jest regionem słabo zurbanizowanym, o najniższej gęstości zaludnienia w kraju. Brak surowców naturalnych, słabo rozwinięty przemysł oraz mała konkurencyjność lokalizacyjna nie zachęca do napływu inwestycji. Te i inne uwarunkowania powodują ograniczenia podaży miejsc pracy i trudności aktywizacji osób bezrobotnych, w tym osób niepełnosprawnych. Czy władze podejmują działania zmierzające do szerokiego udostępnienia osobom niepełnosprawnym dostępu do usług rehabilitacyjnych? Okazuje się, że tak. Prezydent Miasta Białegostoku powołał Komisję ds. Przystosowania Przestrzeni Miejskiej, która to właśnie czuwa nad tym, by wspomniana przestrzeń była przystosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych. Miasto Białystok chcąc pomoc osobom niepełnosprawnym, włączyć się w życie społeczne, prowadzi Program „Asystent Osoby Niepełnosprawnej”. Usługa świadczona przez wykwalifikowanych specjalistów pełni funkcję kompensacyjną w zależności od stopnia i rodzaju niepełnosprawności. Działania asystenta obejmują czynności umożliwiające osobie niepełnosprawnej dostęp do rehabilitacji, świadczeń, pracy, wypoczynku, życia osobistego i rodzinnego. Niepokojącym zjawiskiem jest jednak niewielkie zainteresowanie osób niepełnosprawnych dokształcaniem się. Na brak aktywności w omawianym obszarze wpływa niewątpliwie brak środków finansowych, problemem okazują się też bariery architektoniczne, bariery w komunikowaniu się oraz psychospołeczne. Ważne jest więc promowanie wśród osób niepełnosprawnych idei kształcenia ustawicznego oraz zachęcanie do podnoszenia wykształcenia i kompetencji zawodowych poprzez właściwie przystosowane miejsca do nauki oraz system stypendiów. Aby sprostać zadaniu pełnej integracji społeczeństwa tworzone są oddziały integracyjne w ogólnodostępnych żłobkach i przedszkolach lub szkołach publicznych, a nawet integracyjne przedszkola, żłobki i szkoły podstawowe. Te ostatnie spełniają najpełniej postulat rehabilitacji społecznej niepełnosprawnych dzieci i młodzieży. Problem polega jednak na niedostosowaniu placówek edukacyjnych do potrzeb osób niepełnosprawnych. Jeśli weźmiemy pod uwagę szkolnictwo wyższe dostrzeżemy łatwo, że niewiele uczelni jest dostosowanych architektonicznie, sprzętowo i metodologicznie w stopniu wystarczającym do przyjęcia niepełnosprawnych studentów. Jednym z priorytetów polskiej polityki wobec osób niepełnosprawnych jest ich rehabilitacja zawodowa i społeczna. Na mocy ustawy o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych powołany został Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Celem Funduszu jest realizacja zasady równości szans osób niepełnosprawnych i tworzenie polityki ich zatrudniania. W ramach działań PFRON realizowane są również programy celowe: „Student”, „Komputer dla Homera”, „Pegaz” ale jak na razie informacji na temat funduszy przeznaczonych na te cele brak. Nie można też nie wspomnieć o firmie Altix, która na gruncie społecznym porusza problematykę osób niepełnosprawnych. Tworzy takie rozwiązania, by Klienci byli w pełni niezależni i osiągali sukcesy. W jej ofercie znajduje się szeroka gama produktów dostosowanych do różnych grup odbiorców. Zmieniająca się rzeczywistość i realia życia codziennego osób z niepełnosprawnością wymuszają konieczność poszukiwania wciąż nowych rozwiązań dotyczących zarówno funkcjonowania w życiu społecznym, jak i aktywności zawodowej.

Komentarze

komentarze